SƏNDƏN SONRA .

     Səndən    sonra    əllərimdən ,
     Hicran   tutdu ,  kədər    tutdu !
     Həsrət   qara    tellərimdə , 
     Bəyaz    qardan    betər   tutdu !


                                   YAQUT     HÜSEYNOVA

...................................nəyindən küsüm ?!

     Doğrayıb ,  çox    qəlbi    söz    yarasıyla ,
     Mən   belə   dünyanın   nəyindən   küsüm ?!
     Ucaldıb    namərdi ,  endirib   mərdi ,
     Mən    belə   dünyanın    nəyindən    küsüm ?!



                                            Yalanı    bilinmir ,  düzü    bilinmir ,
                                            Göynəyən    gözlərin    yaşı    silinmir ,
                                            Haqsızlıq     önündə   lal    olub    dinmir ,
                                            Mən     belə    dünyanın    nəyindən   küsüm ?!




                                                                    YAQUT     HÜSEYNOVA  

YAĞ , SEVGİ YAĞIŞIM , YAĞ !

     Dəli    külək    əsir .  Yağmur    öz    həzin    nəğməsini    damla - damla 
ürəyimin    hər    döyüntüsünə   köçürür .  Narın    damlaların    altında
düşüncələrim ,  sanki    cilalanır , ruhum   rahatlıq    tapır .  Rüzgarları ,
yağmurları , bir   də   dənizi   çox   sevirəm .
     Yağmurlu    yollarda    adlaya - adlaya   yenə   də    ürəyim   SƏNİNLƏ
həmsöhbət    olub .  Yenə   qəlbimdəki    təmiz    sevginin    al   şəfəqlərinə
boyanıb,  həsrətli    yollarda    azıb    qalan   gözlərim .  Yollar ,  bəlkə  də
SƏNİ    gözləməkdən     yorulub - usanacaq .  Mənsə   əsla .  Əbədi   
duyğularımı    misralara    düzə - düzə     SONSUZLUQDA    yox   oldum .
Amma    çox   xoşbəxtəm .  Çünki    bu    " yoxluq "     ƏBƏDİYYƏTƏ
VARMAQDIR !
     Yağan     yağmur     damlalarına     qarışıb    göz    yaşlarım .  Yağ ,  
sevgi     yağışım ,   yağ !   Qoy ,  həsrətdən     cadar - cadar    olmuş
qəlb    torpağımda    min   ARZU ,  bir    ÜMİD     cücərsin .  İşıqlansın ,
ömür    karvanımın     adladığı    enişli - yoxuşlu   yollar ...

                                                  YAQUT      HÜSEYNOVA  
   

" İKİ DAMLA "

     Sus ...  Qoy ,   qəlblərimiz    danışsın .  Qoy ,   gözlərimiz     danışsın    

ikimizin     yerinə .  Qoy ,  gözlərimizdə    qığılcım    kimi   doğulub

GÜNƏŞ   tək   parlayan   arzularımız   danışsın !   Dodaqlarımızdakı    gülüş

bölüşsün    SEVGİ    DÜNYAMIZI .  Qoy ,   bu   lal    sükutu    könlümüzü

layla    həzinliyilə    oxşayan    məhəbbət    yeli     pozsun .  Qaranlıq   

gecədə   bərq    vuran    ulduzlara    dönsün   ümidlərimiz .  SEVGİ   

yağmurlarında    birgə    addımladığımız     yollarda    TANRININ    

xeyir - duasıyla  nurlansın    ülfətimiz .  SEVGİ    hekayətimizin   

ömrü    yağan   yağmur   damlalarının    sayı     qədər    SONSUZ    

olsun .  ƏBƏDİ     EŞQ   adlı   səfərə   çıxaq .  Və    bu    yol    

fani   dünyamızla    əbədi    həyatımızı - axirətimizi    birləşdirəcək    

sirat    körpüsünə    çevrilsin .

     Göylərə    açılan    əllərimiz    etdiyimiz     duaların    nuruyla
qabarlansın .  Maddi    varlıq    olmaqdan    qaçaq .  Mənəviyyat    
əbədiyyətinə    varaq .  Cəhalət   bataqlığında     deyil , SEVGİ   dənizində  
azaq .  İKİ    DAMLA     tək    yox    olaq ,   səadət    dalğalı    sevda
dənizində .   Sultan   Süleymana    qalmayan ,   yalanlar    içində     
alovlanan    fani    dünyadan    əl    çəkib ,  ilahi   eşq    aləminin   
sonsuzluğunda    var   olaq .  Açıb    gözlərimizi    diqqətlə   baxaq , 
YER    ÜZÜNƏ .   Aldanmayaq , beş    günlük    dünyanın   
cah - cəlalına . Saf   niyyətlərlə    zinətləndirək   qəlbimizi ,  
xeyirxahlıqla   sətirləndirək    əməllər    kitabımızı .
      Həyatın     son     nöqtəsi    qoyulan    məzar    daşlarına     
diqqətlə    nəzər   salaq   və    düşünək .  Düşündükcə   dərk    
edək ,   yaradılışın    mahiyyətini . Aləmlərin   Rəbbinə    şükr    
edək ,  günahlarımızı ,  səhflərimizi   etiraf   tək   gözlərimizdən   
axan    yaşlara    düzək . Dünyanın    pozulmaz    qanununu ,  
danılmaz     həqiqətini    təbəqələşən    bəşəriyyətə    dönə - dönə    
xitab   edək :


                          Ölüm    ayağında ,  axır   nəfəsdə ,
                          HƏYATDAN   DOYMUŞAM ,  deyən   olmadı !
                          Dövləti    başından    aşsa    da    yenə ,
                          KƏFƏNİ      XARADAN    geyən     olmadı !   
                                                      
                                                           ( müəllif : Yaqut   Hüseynova ) 


     Bu    yerdə    Cibran    Xəlil    Cibranın    həyat      haqqında    
söylədiklərini    xatırlamaq    yerinə    düşər : - " Mən    insanları    
sevmişəm ...   Mənim   qanunumda   insanlar    üç   qisimdir ;  bir  
qisim - həyatı    lənətləyir , bir    qisim - ona , " EŞQ    OLSUN ! " ,  
deyir ,   bir    qisim   də    onu    dərk    edir .  Birinciləri    bədbəxtliyinə    
görə    sevmişəm ,   ikinciləri    ülətinə    görə ,   üçüncüləri     isə    
müdrikliyinə    görə ...  "  
    Qoy ,  UCA    YARADAN   bizləri   üçüncülərdən    etsin , AMİN !
Mənəvi   varidat   arzsusuyla ,  YAQUT    VAFİQQIZI !

" DAN YERİ ... "

     Həzin    səhər   küləyi   əsir . Ağuşuna   sığındığım   salxım    söyüdlər   tək
sənin  adını    pıçıldadı   mənə .Tək   SƏNİN   ADINI !  Söyüdlərlə   
əhatələnmiş    nohurun    füsunkar   mənzərəsini   içimə   çəkə - çəkə   
yenə    kağız     qələmlə   bölüşürəm     ürəyimin    döyüntüsün . Masmavi   
səma  da   bu   gün   başqadı . DAN   YERİNİN     qətrə - qətrə   necə   
söküldüyünü   izləyirəm . Hər   yan   yenicə   doğan   günəşin    al   
şəfəqlərinə   bürünüb . Ruhuma   damla - damla   süzülən   AZAN   səsinin 
hüzuru   təbiətin   bu   əvəzolunmaz    gözəlliyini    daha   da    ülviləşdirir .

        Xəyallar    dumanı    sarıb   dördyanımı . Şirin   arzular   gözlərimin 

nurunda    dil   açaraq ,  qəlbimi    sətirlərə   köçürə - köçürə    mənimlə 
həmsöhbət    olub . Dərin    sükut     içində    qələmim   ağ   kağızlarla    
danışır . Səhərin   həzin   nəğməsindən    süzülən    ümid   dolu   ahəng    
bəyaz     vərəqlərin    köksündə  karvan    tək     yola     çıxan    könül   
duyğularımın   yoluna ,  sanki    bir  işıq  tutur...    
       " Bir   yol    gedirik   səssiz - səmirsiz .  Bir    yol    gedirik    dünəni   
bəlli ,  SABAHLARI     bir    tapmaca .  Anbaan    addımlarımızla    
qısaltdığımız   bu    yol ,  TALE    YOLLARIDIR ... "

                                                       

                                                          YAQUT    HÜSEYNOVA

" ANAMI VƏ SADİQİ XATIRLADAN TƏQVİM ... "

           
       " Üçrəngli    bayrağımızı   biz ,   Qarabağda   göylərə   əbədi    
ucaldacağıq ! "   Bu    kəlmələr    onun   qəlbinin   döyüntüsüydü .  
Hərbiçi    olmaq ,  Vətənə   layiqincə   xidmət    etmək    ən    böyük    
arzusuydu .  Hələ    məktəbdə   oxuduğu    illərdə    ibtidai    hərbi
hazırlıq    dərsinə    böyük    həvəs    və    məsuliyyətlə    yanaşar ,
müəllimindən    hərbi    incəlikləri ,  xüsusən    silahların   " dilini "
öyrənməyə    səy    göstərərdi .   Təbiətcə    sakit    olsa   da   çox
çılğın    idi    Sadiq .  Yaşasaydı    martın    biri     22     yaşı   olacaqdı .
Sadiq     ailəmizin   sonbeşiyi ,   yeganə    qardaşımız    idi .  Zəhməti
çox   sevirdi .  Yaxşı    yadımdadır ,   ailəmizin    ən    çətin    
məqamlarında     yaşının     az     olmasına    baxmayaraq , 
işləyərək     atama    kömək     edərdi .   Öz     dünyası     vardı .  Şirin
arzulardan     qurduğu    gözəl    bir    dünyası .  İdmanla   məşğul
olurdu .   Arzuları     sonsuz    idi .   Həmişə    deyirdi    ki ,   hərbi
xidməti    yerinə    yetirdikdən     sonra    Məşhədə    ziyarətə
gedəcək ,  bacım   Lamiyyəni   də    özüylə     aparacaq ... "

     
    Ləman     qardaşını    xatırlaya - xatırlaya    qəhərə    qərq    oldu .   
Gözlərindən     süzülən     damlalar     kədərdən    bir    anlıq    donmuş
dodaqlarındakı     ürək    yanğısını    tamamladı .  Köks   ötürərək    
sözünə     yenidən     davam    etdi :
        - " 2009 - cu     il    ailəmizə    iki    böyük    itkini    yaşatdı .  Öncə
anamı     iyun     ayının     29 - zu     itirdik .   Qardaşım      Sadiq    yasın
üçüncü     gününə    yetişə    bildi ,   onun   qəfil    ölümüylə     barışa   
bilmirdi .  Yaralı   quş    tək    çırpınırdı .

       
       Sadiqin     əsgərliyə     getdiyi     günü     xatırlayıram .  2007 - cı
il    aprelin    biri     onu    hərbi      xidmətə    yola     saldıq ,  çox  
sevinirdi .  Arzusu     cəbhə     bölgəsində     xidmət    etmək     idi . 
Atalar     yaxşı     deyib : " Niyyətin    hara ,  mənzilin    ora . "  
Tez - tez     komandirindən    təşəkkür     məktubları    alırdıq . Kiçik
çavuş   idi .  Anamın    qırxından     25    gün    keçmişdi .  Qəlbimiz
əzablar    içində    göynəsə    də    bizi     bir    ümid ,  bir    sevinc     
yaşadırdı .  Sadiqin    hərbi    xidmətini     bitirib      yanımıza     
qayıtmasını      səbirsizliklə     gözləyirdik .   Sayılı     günlər    qalmışdı .
Hər     gün     təqvimdən    bir    yarpaq    düşürdü .  Anam     Sadiq   
gedən     gündən    təqvimin    ötən    hər    gününü    qeyd     edirdi .
Amma     amansız      ölüm     bu    təqvimin     tamamlanmasına   
imkan    vermədi .  Bu    gün    həmin    təqvim    anamdan    bizə  
qalmış     acı     xatırələrimizdəndir .  2009 - cu    il    sentyabrın    
5 - iydi .   Qardaşımın     gəlməyinə    25    gün    qalmışdı .  Sadiqin   yerinə
qapımızı     onun    ölüm     xəbəri    döydü .   O     Ağdamın    Yusifcanlı
kəndində     şəhid    oldu .   İndi     anamla     birlikdə    Şirvan     şəhər

qəbiristanlığında      uyuyur .  "

         
           Tanrının    yanında     şəhidlər    diri ,
           Vətənçin     ölənə - ölü     deyilməz !
           Onların     yatdığı    torpaq ,  and    yeri ,
           VƏTƏNçin    ÖLƏNƏ - ÖLÜ   DEYİLMƏZ !
       Şəhidlər    ölmür .   Atayev    Sadiq    Seyfi    oğlunun     adı    VƏTƏN   
tarixinin     şanlı     səhifələrinin    birində     əbədi      yaddaşlara    köçdü .
ALLAH     cəmi     ŞƏHİDLƏRİMİZƏ     RƏHMƏT    ELƏSİN !




                                                           YAQUT      HÜSEYNOVA 

QƏRƏNFİL ƏTİRLİ GECƏ ...

     Qərənfil      fırtınalı     gecədən     artıq     22    il      ötür .  Yenə      hər  
 yan      qərənfil      ətrinə     bürünüb .  Yaddaşımızı ,   ürəyimizi    qanlı     
şənbə   gecəsinin      şaxtası    bu    gün    də     qılınc     tək    kəsir .
Yaddaşımız      da    düşüncələrimiz    tək    qərənfil    yağışına     tutulub .
Qərənfillər    içində     itib    addımladığımız    yollar .  Bir      zamanlar    
sevgililərin     sevimli     gülləri     olan   al    qərənfillər   bu  gün  tamam    
başqadır .  Onlar     daha     sevgi ,  məhəbbət    nidalı     deyil .  Məhz     o    
qanlı     şənbə    gecəsində     al     qərənfillər ,   mübarizlərin      cihad    
simvoluna     çevrildi .
     Yaddaşımızın     20   yanvar    səhifəsi    131    şəhidin    adıyla   yazıldı .
Tarix    yenidən     yaşandı .  Dünən    bir    daha    təkrarlandı .  O    gün 
mürgülü     yaddaşımız    da     silkələnib     oyandı .  Azadlıq     deyə ,
hayqırdı     ürəklərimiz .  Əliyalın     olsaq     da    canımızla ,  qanımızla
istiqlaliyyət     uğrunda     irəlilədik .  Odlu     silahların ,  zirehli   
tankların     altında     xıncım - xıncım      əzilsək    də     geri    
çəkilmədik ,  əyilmədik .   Qəlbimizdəki      AZƏRBAYCAN     boyda
VƏTƏN      sevgisinin     gücüylə      qana    boyanmış     gecədən
açılan      səhərin      al     şəfəqlərinə      qovuşduq ...

        Deyirlər ,   yazılan    taledən    qaçmaq    mümkün    deyil .  Qanlı
şənbə     gecəsində      bunun     bir     daha      şahidi     olduq .
Qərənfillərin      də    taleyi      dəyişmədi .  Əbədi     and     yerimiz
olan     " ŞƏHİDLƏR     XİYABANI "  nda      uyuyan     
İLHAM     və     FƏRİZƏ      adlı     məhəbbət     dastanını   sevgi      
çələngi     tək     bəzəyən     qərənfillər ,   ilahi    eşqin   qəlbimizdə     
nurlandırdığı     elə     bir     sönməz     məşəldir     ki ,   daim     
İSTİQLALİYYƏT      nəğməsi      kimi     dilimizdə    səslənəcək !


                          Tanrının      yanında     şəhidlər     diri ,
                          VƏTƏNÇİN     ölənə - ölü     deyilməz !
                          Onların     yatdığı      torpaq ,   and    yeri ,
                          VƏTƏNÇİN     ölənə - ölü    deyilməz ! 

                                          

                                          Fərizə    andına ,  İlham   eşqinə ,
                                          Vağzalı     üstündə     yasin    oxundu !
                                           Məhəbbət    nidalı     qərənfillərə ,
                                           Vağzalı     üstündə     yasin     oxundu !


       DÜNƏNDƏN       SABAHA      yol     gedirik .  Tarixin     keşməkeşlərinə     
sinə     gərərək ,   dünəndən    sabaha    addımladığımız    cığırın    körpüsü,
məhz      bu     gündən     keçir .  Bu     körpüdə     inamla     addımlamalıyıq.
Çünki     BU     GÜN     adlı     bu     körpüdə     milli     ruha    köklənən
VƏTƏN     sevgisi      və     QALİBİYYƏT      qətiyyətiylə     atdığımız
hər    addımın    izi ,    tarıxın     daş    salnamələrinə     naxışlanan     möhür
kimi      dünənimizi      yaşadan    sabahlara     sakin     edəcək     bizləri !






                                                     YAQUT       HÜSEYNOVA