" ŞAXTABABA "

Son   qış   günü    yağırdı ,
Hər   tərəfə   bəyaz   qar .
Kimsə   çöldən   çağırdı ,
Çox   sevindi   uşaqlar .


                      Çölə    çıxıb   gördülər ,
                      Şaxtababa   gəlibdi .
                      Hey ,  şənlənib   güldülər ,
                      - YOLKAMIZ    bəzənibdi ! 


Keçib   gəldiyi   yolu ,
Bir - bir   nağıl    elədi .
Şaxtababa   hər   kəsə ,
Xoşbəxt   həyat  dilədi .


                Bir   əfsanə    danışıb ,
                Körpələri   əylədi .
                Fikir   dağından    aşıb ,
                Şaxtababa   söylədi :


- " Dava    olan   çox   eldə ,
Səadəti   görmədim.
Didərgin   uşaqların ,
Könlün   ala   bilmədim .


            TANRIYA    yalvarıram ,
            Körpə   gözü    dolmasın !
            İli   yola    salıram ,
            Daha   dava    olmasın ! "



                                                  YAQUT     HÜSEYNOVA

" TÜLKÜ VƏ DOVŞAN "

Sizə ,   a   dostlar ,  nədn ,

Hiyləsi   baş  tutmayan

Uzunquyruq   tülküdən .

Bir  gün   yaman   ac   idi ,

Şikara   möhtac   idi .

Hey    əlləşir ,  çarpışır ,

Yenə    kələk   axtarır .

Axır   ki ,  tapdı   kələk ,

Ova   başlasın   gərək .

Gözləyirdi   anbaan ,

                                         

                     Gələsidir   boz    dovşan .

                     Bala   dovşan   keçərkən ,

                     Tülkü  dedi   "ürəkdən " :

                     - " Qəlbi   təmiz   şən   dostum ,

                     Səni   necə   unudum .

                     Gəl ,  biz    birgə   əylənək ,

                     Deyib ,  gülək ,  şənlənək . "

                     Dovşan   bildi   fikrini ,

                     Dedi    bircə   kəlməni :

- " Mənim    dostum   çoxdur   çox ,

Dosta   ehtiyacım   yox ! 

Get ,  özünə   yoldaş   tap ,

Çalış ,  özün   kimin  tap ! "

Ey   insanlar ,  dinləyin ,

Budur  canı   fikrimin :

- " İnsan   yalan   danışmaz .

Yalnçıdan   dost   olmaz ! "

                                      YAQUT    HÜSEYNOVA

" Gözlərdən oxunar hər bir həqiqət! "

      " Gözlərdi - ürəyin  danışan   dili! "  şeirimi  14  il  əvvəl,  2000 - ci  ildə   

yazmışam.      "Yaradıcılığımın  Günəşidi "  bu  şeirim.  Müqəddəs  Aşura  

günündə, 4  noyabr  2014 -cü  ildə  bu  mövzuda  " Gözlərdən   oxunar   hər   

bir   həqiqət! "  adlı  daha    bir  şeiri  yazmağı   Uca  Yaradan  nəsib  etdi   

mənə. Ədəbiyyatda   ən   sevdiyim   mövzudu   gözlərin  vəsfi,  tərənnümü  və  

fəlsəfi    anlamı.  Həmin   şeiri   sizlərə  təqdim   edirik.

Mənliyin   çözülər,  inan  anbaan,

GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət!

Xislətin   tanınar   baxışlarından,

GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət! 

                                                          Gizlədə   bilməyir,  yalanı  heç   vaxt,

                                                          Hayqırıb   danışır,  sən   susduğun   vaxt,

                                                          Arzular   quranda   ürəyində    taxt,

                                                          GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət!

Qəlbini   yansıdar   baxışlarına,

Çevrılər   payızın   yağışlarına,

Aldanma,  dünyanın   naxışlarına,

GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət!

                                                        Gah   boğar   nurunu   kini,  nifrəti,

                                                        Gah   da  ki   Günəş  tək   yayar   şəfqəti.

                                                        Bəzən  də   çəkdirər   o   məşəqqəti,

                                                        GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət!

Həqiqət   sanma,  sən   hər  bir   kəlməni,

Min   dona   girərək  azdırar   səni!

Çatdırar    ünvana   şirin   səsini,

GÖZLƏRDƏN   oxunar  hər  bir   həqiqət!

                                                                       YAQUT     HÜSEYNOVA  

" Keçdiyimiz yolları bəzəyən güllər "

   Həyat   çox  qəribədi.  Yaşadığımız  ağrıların, ürəyimizdəki  yaraların  belə,  

qəlbimizdəki   SEVGİNİ    silməyə  gücü  yetmir. Ehtiram,  hörmət, dəyər  və   

xatırələrə   dönən   yaşananların  fövqündə   daha  da  dərinləşərək  ülviləşər   

SEVGİMİZ!  Yaşadar  bizi  saflığıyla.  Əzəmətini   hopdurar   baxışlarımıza.  

Düşündürər.  Düşündürdükcə  aranan  suallara  cavab  olar   duyğularımızda.  

Bəzən  axtardığımız   səbəblərdə   bizi   hər  an   göynədən  acıya  dönər.  Bəzən  

də   bir   pıçıltıya   çevrilər   könlümüzdə.  

   

   Həyatımın   ən   gözəl   anı   səni   tanımağım   oldu.  Məni  incitsən  də,  ürəyimi    

usanmadan   qırsan  da,  çəkib   getsən  də...  Qarşılıqsız  və  səbəbsiz  sevdim!  

Bizim  üçün  qurduğumuz   sevgi  dünyasıyla  tanıdım   DÜNYANI.  Könlümdə   

misralanan   məhəbbət   nəğməsiylə,  şeiriyyətiylə   arzulardan   arzulara   yürüdüm.
Sadəcə  sevdim!  Gəlməyəcəyini   bilə-bilə   gözləmək  saflıq  deyil,  SEVGİDİ!  

Zaman  qədər dəyərli   heç  nə  yoxdur,  həyatda  insan  üçün.  Sevdiyinə  verə  

biləcəyin   ən   böyük   və  əvəzsiz hədiyyə  də,  məhz   ZAMANDI,  ona  vaxt   

ayırmaqdı,  hər  anında   yanında   olmaqdı.  SEVGİNLƏ   əllərindən  tutmaqdı...

     Dostluğu  ifadə  edən  Sarı  güllər,  sevgi  etirafını  dilə   gətirən  Yasəmənlər  
bəzədi   keçdiyimiz  yolları !

                                                                     YAQUT    HÜSEYNOVA 

"Yanımda olmağını istədim..."

    ( "Gözlərdi-ürəyin danışan dili"  şeirimə   yazılan  mahnını  dinləyərkən )
       
       Mus: Sahib  Mustafayev

   Kaş  yanımda  olaydın  bu  gün. Səninlə  paylaşmaq  istədim, yaşadığım  ən   

gözəl  anları, sevincləri, sonsuz  arzuları. Bütün  küskünlüklərin, acıların  
aramızda  hördüyü  hicran  adlı  tikanlı  məftilləri  sevginlə  yox  etməyini  
dilədim. Mən  arzuladıqca, xəyal  etdikcə  suallarıma  "bəlkə"    və   "kaş"  
lardakı  həqiqət  cavab  verdi. Gah  bir  dost  kimi  mənə  sarıldı, gah  bir   
düşmən  kimi   məhf  etməyə  çalışdı  məni, gah  da  bir  huzur  kimi  sardı  
ətrafımı  "kaş"  və  "bəlkə"  lər. Yanılmaq  istədim! Şirin  bir   yuxu  idi,  
oyandım! Yaşadığım  yox, oxuduğum  sonu  vüsalla  bitən  bir  sevda  
nağılıydı, bitdi  deməyə  çalışdım!  Amma  xatirələr  gecələrimi  ulduzlu   
asiman tək  bəzəyib, gündüzlərimə  günəş  tək  şəfəq  saçdı!.. 

   

   Yanımda  olmağını  istədim, bu   gün. Bir  ömürboyu  gedə  biləcəyimiz  yollara  

ilk  addımlarımızı  atmağı  diləsəm  də, ürəyimdə  düyünlədi  qəhərim. Narın  payız
yağışlarında  sevgi  nəğməsinə  çevrilən  şeirimi  sənsiz  dinləyirəm. Ağ  vərəyin  

köksünə  illər  öncə  köçürdüyüm  bu  sətirlər bizi  tanış  edən, sən  və  məni  

BİZ  edən  yeganə  sevincimdi!..

                                                                    YAQUT   HÜSEYNOVA

SARILMA, NİFRƏTƏ!

   Nifrəti  sirdaş  etmə,  gözlərinə. Onunla  süsləmə  baxışlarını. Nə  olursa, olsun! 

Həyatda  ən böyük  ağrını  yaşasan  belə! Gözlərini  kor  etmək  istədiyin  xəyanəti  

görsən  belə!  Yalanlarla  ürəyin   paramparça   edilsə  də,  nifrətə  sarılma! İzn  

vermə, kin, küdurət, əzablar  həyatına yansıyan  sevgi  dolu  baxışlarını  silərək,  
onu   bir   kabusa  döndərsin. Əsla, izn  vermə! 

 

  İradənlə, qəlbindəki  TANRI  sevgisiylə  yox  et,  səni saran  düşüncələr  
burulğanını.  Qoy,  gözlərin qəlbini bütün  səmimiyyətiylə  ifadə  etsin.  Danışsın,
gözlərin  ulduzlu  asimanla, qara  torpaqla, dənizlə, salxım  söyüdlərlə. Məhəbbətin  
rəngi,  dürüstlüyün  əzəməti  çöksün xəyallar  dünyasına  səni  yolçu edən  
baxışlarına. Bəzən  də  səssizliyinin  tərcümanı  olsun  baxışların...

                                                                           YAQUT   HÜSEYNOVA

"SƏNİN ÜÇÜN"

   Həyatı  sevdirdin  mənə. İnsanlığa  itmiş  inamımı  geri  qaytardın  səmimiyyətinlə. 
Sonsuz  ümidlərlə  işıqlandırdın  könlümü. Nifrəti  sildin  gözlərimdən, gülüşü  
hədiyyə  etdin  çöhrəmə. Qəlbindəki  TANRI  sevgisindən  qopan  bir  damla  tək  
tanıtdın  sevgini  mənə. Ürəyimizdəki  məhəbbətin  həzin  pıçıltısında  var  etdik  
bizi. Danışmadan, etiraf  etmədən  iki  dost  tək  addımladıq  eyni  yolda. Susduq... 
Susaraq   yürüdük.

   Baxışlarımızsa  susmadı. Ülvi  sevgimizin  gözlərimizə  hopan  həqiqətində  
dilləndi  söyləmək  istədiklərimiz. Ulduzların  işıltısında, göylərin  ənginliyində, 
dənizlərin  dalğalarında, günəşin  qürubunda  və  üstündə  addımladığımız  qara  
torpağın  bizi   saracaq  ətrində  çözüldü  sevdamız. AZAN  ÇİÇƏKLƏRİNİN  İLAHİ SƏDAQƏTİNDƏN  rəng   almasını  dilədik  dualarımızda... Sınaqlar  mərhəmətin, 
güvənin, etibarın, dürüstlüyün  dəyərini  anlatdı  bizə. Birgə  addımladığımız  
sevgi  yollarında  ömür  adlı  əmanətin  mahiyyətində   İLAHİ   EŞQİN   gücününün, 
huzurunun   və   sarsılmazlığının  şahidi  olduq! 


                                                                  YAQUT  HÜSEYNOVA