" SİLAHIM ÇİYNİMDƏN ENMƏYƏCƏKDİR ! "

Qaçqınlar    içində   saçı   ağarmış ,
Mehriban ,  gülərüz   bir   ana   vardı .
Dilindən   süzülən    bayatılarla ,
Vətənsiz    dünyanı   zindan  sanardı .


               Kədərdən   döynəyən   mavi   gözləri .
               Əlvida    söylədi    dünya   nuruna .
               Vətənə    köklənən   qəmli    sözləri ,
               Çevrildi   qəlblərin   yanar   qoruna .


Vətən   həsrətiylə   yatağa   düşdü ,
Yaşamaq   ümidi   tamam   kəsildi .
Səngərdə   oğlunun  qəlbi   üşüdü ,
Elə , - ana ! -  deyib .  qəlbi   əsirdi .


            Vətənin   səsinə   səs  verən   oğlu ,
            Eşitdi   anası   xəstədir    yaman .
            Tələsdi ...  Ürəyi    ümidlə   dolu ,
            Möhlət    də   istədi   Ulu   Tanrıdan .


Vaxtında   yetişib    evə   çatanda ,
Uşaq   tək   ağladı   anasın   görcək .
Öpüb   üz - gözündən   əlin   tutanda ,
Duydu  ki ,  ayrılıq   yeli   əsəcək .


         Gücünü     tolayıb ,  ana   son   anda :
         - " Xoş   gəldin ,  ay   oğul ! "  -  dedi  gülərək .
         İşıqsız   gözündən   giryan   axanda ,
         Etdi    vəsiyyətin   dilə   gələrək :


- " Mən   getsəm   əbədi ,  demə   ki ,  təksən ,
Atan   da ,  anan   da    Vətəndir    sənin.
Yaxşılıq    adlanan   imarət   tik   sən ,
Yaradan   dadına   yetəndir   sənin !



        Bura   da    Vətənin    bir    parçasıdır ,
        Bil ,  mənə    əzizdir    onun    hər    kolu .
        Tək   Şuşam   könlümün   bitməz   yasıdır ,
        Oradan    başlamış   ömrümün   yolu .


Sən    məni   burada   torpağa    gömür ,
Qurbanam   yurdumun   hər   qarışına .
İnan  ki ,   Şuşasız   heç   oldu   ömür ,
Dərd   çökdü    Vətənin   bəyaz  qışına .


         Vətənə    həsr   elə ,  bütün   ömrünü ,
         Qoyma  ki ,  sarala ,   vaxtsız   bir    yarpaq .
         Yetışsə ,  ay    oğul ,  QƏLƏBƏ   günü ,
         Tez    götür , Şuşadan   bir   ovuc   torpaq .


Torpağı    gətirib    üstümə   tök  ki ,
İşıqsız   gözlərim ,  qoy   tez   açılsın !
Nigaran    ruhumun    qəmini   sök   ki ,
Qəbrimə    Şuşamın   nuru   saçılsın ! "


      Ananın   sözləri  sona   yetəndə ,
      Qovuşdu    əbədi    haqq   dünyasına .
      Sonuncu    mənzilə   tərəf   gedəndə ,
      Göylər   də   göz   yaşı   tökdü    yasına .


Diz   çöküb   məzarın   önündə   oğul ,
And   içdi   yanıqlı    haray  edərək .
Söylədi : - " Nifrətim ,   yenidən   doğul ,
Gücümü   səfərbər    ordu   edərək !   


        Ana ,  gözlərini   açmayınca   mən ,
        Bu    canım   rahatlıq    bilməyəcəkdir !
        QƏLƏBƏ   mülkünə   yetincə   VƏTƏN ,
        Silahım   çiynimdən   enməyəcəkdir !    
        QƏLƏBƏ   mülkünə   yetincə   VƏTƏN ,
        Silahım   çiynimdən   enməyəcəkdir !    



                                              YAQUT      HÜSEYNOVA

" DÜŞÜNCƏLƏRİM "

" Axının    əksinə   getmək ...  İnsanın   axının   əksinə   getməyinə   səbəb ,  ədalətsizlik   və   haqsızlıqlardan   qaçaraq ,   aradığı   həqiqətdə   yox   olmaq   istəməsidir . "

" İNAM    və  GÜVƏN    ümidlərin    doğrulduğu   zaman    yaranır . "

" İrəli    getmək    və   özün   olmaq   istəyirsənsə ,  ayağına    dolaşan   sarmaşıqlara    addımını   tanıtmağı    bacarmalısan ! "

" SƏHVƏ   öyrəncəli     addımların    yolları   da   haçalı   olar ! "

" Məhz    valideyn   sevgisi    və    nəvazişi ,   övladı    həyatda   yönləndirir . "

" Sınan   ürəyin   memarı   yoxdur . "

" Nadanlığa    qarşı   elm   əlində   qılıncın ,  ağılsa   qalxanındı ."

" Kimsəni   özün   kimi  düşünmə ,  çünki  çox   vaxt    fədakarlıq   bədbəxtliyə   gedən    yolun başlanğıcıdır . "

" Qarşındakına   bəslədiyin   hörmət ,  özünə   hörmətdən   qaynaqlanır . "

" İmkansız ,  lakin   istedadlı   insanlara    dayaq   olanlar ,  sağ    ikən   şəhidlik   zirvəsinə   ucalanlardı . Onların   bu    əməli   susuzluqdan   yanan   pöhrə   bir    ağaca   tökülən    su   kimi    ucadır . "

                                          YAQUT     HÜSEYNOVA

" BAYATILAR "

Əzizim    hardan   gəlir .
Eldən - obadan    gəlir .
Aşıq   oxur   yanıqlı ,
Səsi    uzaqdan    gəlir .


                    Şirin    sözümsən , Vətən ,
                    Odum ,  közümsən ,  Vətən.
                    İnan ,  sənsiz   koram   mən ,
                    İki   gözümsən , Vətən .


Novruzgülü   açanda ,
Ətrafa   nur   saçanda .
Həyat   gülür ,  nazlanır ,
Qaranquşlar   uçanda .


                 Bahar    qışa   dönəcək ,
                 Ömür   solub   gedəcək .
                 Yaxşılıqdan   dünyada 
                 Gül - çiçəklər    bitəcək .





                                                 YAQUT    HÜSEYNOVA

" LAYLAN SUSDU "

        ŞEİR   ERMƏNİ   VƏHŞİLİYİNİN   QURBANI   OLMUŞ   ŞƏHİD   

                              KÖRPƏLƏRƏ    HƏSR    OLUNUB !


Laylan    susdu ,  çalınmamış ,
Fəryad   etmə ,  ey   beşiyim !
Hədəf    oldun    güllələrə ,
Fəryad    etmə ,  ey   beşiyim !


                          Dünya   duysun   faciəni ,
                          Anaların    naləsini ,
                          CİHAD   eylə ,  haqq   səsini ,
                          Fəryad   etmə ,  ey   beşiyim !


                        

                                                         YAQUT     HÜSEYNOVA

" GÖZƏL QIZIM "

Günəşimsən , Ayımsan ,
Sən   TANRIDAN    payımsan ,
Ümmanımsan ,  çayımsan ,
Gözəl   qızım ,  gül   qızım !


                Qığıltındı   sevincim ,
                Həm   sədəfim ,  həm   incim ,
                Kama  çatmış   diləyim ,
                Gözəl   qızım ,  gül   qızım !


Bapbalaca   əllərin ,
Ləçəyidi   güllərin ,
Nəğməsi   bülbüllərin ,
Gözəl   qızım ,  gül   qızım !


              Laylalarda    dil   açır ,
              Arzularım   nur  saçır ,
              Səadətə    yol    açır ,
              Gözəl   qızım ,  gül   qızım !


Dualarım   bəzəyir ,
Beşıyini    çiçək   tək .
Mələklərə    bənzəyir ,
Gözəl   qızım ,  gül   qızım !



                                          YAQUT     HÜSEYNOVA

" SÖYLƏ KİMİN "

- Söylə ,  baba , güllər   kimin ?!

- Bahar   donlu   çəmənlərin !

- Qopuz    çalan   əllər   kimin ?!

- Oğuz   adlı   ərənlərin !

                 - Üstü   şehli   yarpaq   kimin ?!

                 - Ağacdakı   budaqların !

                 - Qartal   adlı  qoçaq   kimin ?!

                 - Uca - uca    mərd   dağların !

- Söylə ,  baba ,  torpaq   kimin ?!

- Torpaq - onu    əkənindir !

- VƏTƏN   odlu   ocaq   kimin ?!

- VƏTƏN - onu   sevənindir !

                - Bəs   etibar ,  vəfa   kimin ?!

                - Elə   sirdaş   olanların !

                - Cənnət    kimi   səfa   kimin ?!

                - Zəhmətdən    zövq   alanların !

- Alov   dilli  işiq   kimin ?!

- Gözümüzün   süvincidi !

- Qorqud  sazlı   aşıq   kimin ?!

- SÖZ   yurdunda   bir   incidi !

             - Barış    kimin ,  dava   kimin ,

             - Haq - nahaqqın  axır   sözü !

             - Udduğumuz    hava   kimin ?!

             - Dörd   ünsürdü   həyat   özü !

- Dünya   kimin ,   məşhər   kimin ?!

- Bağışlayan   TANRIMIZIN !

- Xeyir    kimin ,   bəs   şər   kimin ,

- TƏZADIDIR   dünyamızın !

                                                YAQUT    HÜSEYNOVA  

" ÇİÇƏKLƏR BAĞÇASINDA "

Bir    gün   bağda   çiçəklər ,

Qəzəbləndi   arıya .

Çətirlənən    ləçəklər ,

Bənzəyirdi     saraya .

                   - " Şirəmizi    çəkərək ,

                   Bal    verirsən    insana.

                   Bağban     bizi    əkərək ,

                   Həyat    veribdir   sana ! "

Arı   dedi   çiçəklər .

Biz   naşükür   deyilik .

Dinləyin ,  ey   ləçəklər ,

Qarşınızda   əyillik !

                 Həkk   etmışık   pətəyə ,

                 Yalnız   ALLAH    kəlməsin .

                 Qada ,   bəla    heç   zaman ,

                 TƏBİƏTƏ    gəlməsin .

" QURAN "  ın   ayəsində ,

Nəql    olunur   eşqimiz .

Zəhmətin    sayəsində ,

Yaşar    əmək    sevgimiz . "

               Xəcalətdən    qızardı ,

               Al    yanağı    güllərin .

               Ahəstəcə    ucaldı ,

               Nəğməsi    bülbüllərin :

- " Dayan ,  getmə ,  ay  arı ,

Gəl ,  bağışla ,  bizləri .

Ayırmasın    dostları ,

Dilin   acı    sözləri . "

           Arı   geri   qayıdıb ,

           Çiçəklərlə   barışdı .

           Göy    otları    oyadıb ,

           Təbəssümə   qarışdı .

                                                     YAQUT     HÜSEYNOVA