" ÜÇÜMÜZ OLAQ ! "

   Həzin   bir   gecənin   ağuşuna  sığınmışam .  Səma ,   sanki    dalğalı    dənizi    
xatırladır .  Ulduzlar    xəyallarım    tək   səpələnib   asimana .  Sənsiz    səninlə    
olan   dünyamın   dünənindən ,  bu    günündən    sabahına    gedən   yollarında   
sevgimlə  başbaşayam .  Könül   həmdəmim    duyğularımı    köksünə    
köçürdüyüm    ağ   vərəqlər ,  ülvi    məhəbbət   nəğməmi   dillərində    
sətirləndirdiyim    pianinam ,  bir   də    təqvimdən   qopub   düşən   həsrət     
damlalarıdı .    

    Sevgi   nağılım   səninlə    başladı .  Şirin    duyğulardan ,  arzulardan ,  
sonsuz   ümidlərdən hörülən   çələng   tək   düzüldü   saçlarıma .  Hər   anım   
bu    gözəl    röyanın   saflığıyla   rəngləndi .  Gülüşlərimdə    dindi ,   günəşin   
al   şəfəqləri .  Sevdim ...  Sevdim    Səni ...   Və   sevgi    nağılımın   yalnız   bir   
adı    vardı : - " SƏN ,  MƏN ,  bir   də   balaca   mələyimiz !.. "



                                                       YAQUT      HÜSEYNOVA

" DEMƏK Kİ , BORC VERİR LAYLANI ANA ! "

Beşiyin   başında   bir   gün    söylənən ,

Arzuya ,  duaya ,  sevincə   dönən ,

Zamanı    çatanda    dildə    göynəyən ,

Demək   ki ,  borc    verir    laylanı    ana !

             Qolları   üstündə   bizi    uyudan ,

             Hər   səhər   oxşaraq    bizi    oyadan ,

             Sevincdən    yaranıb ,  qəmə   qayıdan ,

             Demək   ki ,  borc     verir   laylanı   ana !

O   şirin    laylanın    həzin    nəğməsi ,

AZAN     tək    könlündə    ucalar    səsi ,

Anılar    sətrində   sözü ,  kəlməsi ,

Demək   ki ,  borc     verir   laylanı   ana !

                                          

                                                          YAQUT     HÜSEYNOVA

" BİR KÖRPƏ BÖYÜYÜR ... "

    Bir   körpə   böyüyür . Gülüşlərini    əhatələyən   acılardan   xəbərsiz .  Gülər   
dünyaya . Təbəssümüylə ,  şıltaqlığıyla ,  dəcəlliyilə ,  şirin   qığıltılarıyla    
danışar    arzularından , sevgisindən .  Böyüyür     damla - damla    hər    gün    
gözümüzün   önündə .  Boy   atır ,  rəngli   dünyasında .  Gah    ağlar ,   gah    gülər ,
gah    da     şikayətlənər    hər    şeydən .  Böyüyər   sevgiylə ,  ümidlə ,  sonsuz    
dualarda   dil   açar    baldan    şirin   sözləri .  ƏFSUS !  Atdığı   hər   addımda    
donar    dilə   gələn    sevinc   nəğməmiz .  Yaşayar    öz   dünyasında .  Körpə   
təxəyyülü    ilə    dərk    etməyə   çalışar    gördüklərini .  Bəzən    sakit - sakit    
dayanar ,  bəzən də    şirin    ləhcəsində   " ah "    çəkər .  Dağları    əridər   
onun   sükutu ,  göylər   də   susar   günahkarlar    tək ,  ulduzlar    qadasın    alar   
öz   nuruyla .  Günəş   əzizlər   istisiylə ,  Ay   gecələrinə   nağıllar   danışar .   
Ovutmağa    çalışar    gözlərindəki    həsrəti ...  Amma ... Amma yetməz    bütün   
bunlar   onun    gözlərindəki   özündən   xəbərsiz    olan    " ata "   kəlməsinin   
yoxluğunu   unutdurmağa .  Yanar    qəlbimiz ,   bu   ağrıyla    gülərək    yaşayıb , 
heç    nə   olmamış     kimi    davranarıq .  Yalnız   o   körpənin    xatirinə ...   
Oyuncaqlarıyla   oynadığı   zaman   belə   gözləri    yol    çəkər ,   uzun - uzadı    
qapıya    dikilər . Sanki   duyurmuş kimi, dərk    edirmiş    kimi    olanları .

     

    Bu    mənzərə    cəhənnəm    odundan   betər .  Günlərlə   xəstə    yatar ,   
ürəyimizi   ayağının   altına   döşəsək   də ,   gözlərinin    dərinliyində   gizli    
həsrət    dillənər .  " ATA "   adına   layiq   olmayan    birinə   ünvanlanmış   
" ATA "    kəlməsi !..   TANRI    sevgisiylə   bəzənən   gülüşlərində   dünyamıza    
güc   gələr ,   həyatımıza   məhəbbət   çökər ,  aldığı   hər   nəfəsində yaşayarıq .  
Bapbalaca    əllərindən   tutub  birgə   addımlayarıq ,  ümid    dolu   sabahlara   
doğru ...   ƏFSUS ,  yer    üzündə  eyş - işrətə    satılmış   milyonlarla   körpə   
var .  Belə   valideynlərə   söylənəcək   yalnız    bir  söz    var ,   o   da   LƏNƏT !

                                           YAQUT      HÜSEYNOVA

" UCA ALLAH "

Əsirgəməz     mərhəmətin ,
Yer     üzündən    Uca   ALLAH !
Günəş     etdi    məhəbbətin ,
Bu     dünyaya    Uca   ALLAH !


             Yazdı    alın    yazısını ,
             Etdi     ulduz    ziyasını ,
             Namərdlərin     cəzasını ,
             Verdi    hər    an   Uca    ALLAH !


Çeşmələrin    suyu    duru ,
SEVGİ - qəlbin   saf   bülluru ,
Gecəmizə    aylı    nuru ,
Bəxş   elədi    Uca    ALLAH !



                                                          YAQUT     HÜSEYNOVA

" SÜKUTUM DANIŞDI "

Təsadüf   üz -  üzə   gətirdi   bizə ,

Beləcə   tanıdıq    bir - birimizi ...

Ürəkdə   iz   salan   öz   yerimizi ,

Bəs   niyə ,  yox   etdik   biganələr   tək !

                Bəzən    bir     dost   kimi   güldük ,  danışdıq ,

                Bəzən   də   inciyib ,  küsüb ,  barışdıq ,

                Ən    gözəl    duyğulu    yolları   aşdıq ,

                SEVGİSİN    gizlədən   divanələr    tək !

Bir    payız    günündə    başladı ,  amma ,

Çevrildi     nağıla ,  dönüşdü    kama .

Çox    sevdim ,  bağlandım ,  məni   qınama ,

SÜKUTUM     danışdı    viranələr    tək !

                                              

                                        YAQUT      HÜSEYNOVA 

" NƏĞMƏ OLAYDIM "

Ulduzlar    uyuyub ,  söküləndə   dan ,

Səba    tək    günəşə    kaman   çalaydım !

Baharda    güllərə   qəlbini    açan ,

Bülbülün    dilində   nəğmə   olaydım !

                                      YAQUT     HÜSEYNOVA

" BAĞIŞLA "

Qəlbimdə    bil ,   artıq   yeri   qalmayıb ,
Sevgiylə   andığım   adının   belə !
De ,  niyə ,  bu   qədər   yaşananları ,
Çevirdin   nifrətə ,  sən   bilə - bilə !


               Bacarsan ,  bağışla ,  acı   dilimi ,
               VARLIĞIN - ömrümün   hədiyyəsidi !
               Qırsan   da ,  nə   qədər   mənim    qəlbimi ,
               SAĞLIĞIN - arzumun ,  inan   bəsidi !


   
                                                          YAQUT     HÜSEYNOVA