AĞRILAR İÇİNDƏ QIVRILAN İKİ QIĞILTI...

     Yaxınlarımdan   birinin   körpəsini   ziyarət   etmək   üçün   onların   müalicə   
olunduğu  xəstəxanaya   yollandım . Orada   gördüklərim   məni   dəhşətə   gətirdi . 
İçin - için  sızıldadı  qəlbim . Düşüncələrim   bir   fırtına  tək  gözlərimdən   damla - 
damla  axdı ...

     Şöbəni   körpələrin   şirin   qığıltısı   və  gülüşləri   bürümüşdü . Həmin gün 
həkimin  qapısı   önündə   nə   qədər   valideyn   öz   növbəsini   gözləyirdi   ki , 
uşaqlarını  müayinə   etdirsin . Birdən   hər   kəsin    diqqətini    bir    ananın   
sakit - sakit   ağlamaq  səsi  çəkdi .  Ana    körpə   balasını   bağrına   sevgi   
və   nəvazişlə   basaraq   göz  yaşı   tökürdü . Həyat   yoldaşı  da   sanki   bu   
dərdin    içində   sükuta   qərq  olmuşdu . Növbənin   çox   olduğunu   görən   
ana : - " Balam  can  üstədir , icazə  verin , həkimin   yanına   keçək , vaxtımız  
azdır ! " - deyə , gözləyənlərə   müraciət  etdi . Qucağındakı   körpənin   xırıltılı , 
ağır - ağır   nəfəs   alması    onun   gözlərində  bir   imdada   dönmüşdü . Amma   
növbədə   gözləyənlərdən   qarşılıq   belə   olmadı . Əksinə , " növbəni   gözlə ,  
biz   səhərdən    gozləyirik "  deməsi    yeri - göyü  göynətdi . Düşündüm : 
- " Bumu    İNSANLIQ ?! Bumu   HƏYAT ?! "

     Nəhayət , uzun - uzadı   cəhdlərdən   sonra   həkimin    qəbuluna   keçə   
bildilər . Körpəyə   ilk   tibbi   yardım   göstərildi . Övladının   yaşaması , həyatı   
naminə  valideynlərin   tökdüyü   göz   yaşları  və   özlərini   necə   oda - közə    
vurması  hamını   riqqətə   gətirdi ...

     O   gün    xəstəxanada    bir   təzadın   alovlarında    dondu   həyat   gözlərimdə .

Digər   palatada    yenə   ağır   vəziyyətdə   olan   bir   körpə   və    onun    baş

ucunda   oturub   balasının    bapbalaca   əllərindən    tutmuş   gənc   bir   ana .

Bu    mənzərə   daha   acınacaqlıydı . Övladının   başını   sığallaya - sığallaya

kədərə   qarışan   təbəssümüylə   nağıllar   danışan    ana   onu   ovundurmağa

çalışırdı . Ağrılar   içində   qıvrılan   körpə   elə  hey : - " Ana , atam  gəldi ? "

soruşurdu . Ana    isə   bu   sualdan   qaçaraq , körpəsinin   fikrini   yayındırmağa

çalışırdı . Bu   səhnə   düşüncələrimi   tarimar   etdi . Suallar   bürüdü   dörd  bir

yanımı . Sonradan    bildim  ki ,   körpənin    atası    eyş - işrətə   uyaraq    ailəsini  

dağıtmış , övladının    adını   belə   unutmuş !!!

 

     Aman   ALLAH ! Üç    yaşlı    bir   körpənin    dilində  " ata "     kəlməsi

sevgiylə , ümidlə , arzuyla    dillənir , " ata " nınsa   ağrılar   içində    qıvrılan

balasından   xəbəri   də   yox !!!

    HƏYAT ...  Dünəni , bu   günü    və    sabahları    özündə   birləşdirən

mübarizə   meydanı ...  HƏYAT , hər   birimizin   rol   aldığı    böyük   bir

səhnə ...   HƏYAT , ən   əsası    yaşayaraq   YAŞATMAQDIR !..  

     Məsum    gülüşləri    əzablarla   rənglənən   İKİ   QIĞILTI   keçdi

gözlərimin   önünüdən . Bu   fani   dünyamızda    milyonlarla    belə   inildəyən

qığıltılar  var . Təəssüflər   olsun  ki , həyatda   çoxları   ana   və   ata   olmağın

səadətini ,  valideynlik   şərəfini ,  məsuliyyətini , vəzifə   və   borclarını   hələ

də   dərk   etmir ...

     Yazımı   kiçik   bir   hekayə  ilə   bitirmək   istəyirəm .

     " Bir    gün   bir   körpədən   soruşurlar :

     - Sənin   niyə   iki   əlin   var ?

      Balaca   şirin - şirin   gülümsəyərək    cavab   verir :

     - Biriylə   ANAMIN , o  birisiylə   ATAMIN   əlindən   tuta   bilməkçin    RƏBBİM

mənə    iki   əl   verib ! "

     Qoy , uca  YARADAN   heç  bir   körpənin   əllərini   boş   qoymasın ,  arzusuyla ,

                                                                      YAQUT      HÜSEYNOVA        

Daha bir " Blogger`s Camp " reallaşdı .

    İREX  ( Beynəlxalq    Tədqiqatlar    və   Mübadilələr    Şurası )    
təşkilatının    " Azərbaycan    Yeni    Media "  (  " Azerbaijan    
New    Media    Project "  )  layihəsi     çərçivəsində    bu    günlərdə     
paytaxtda    bloqçular    üçün    üçgünlük     təlim - Blogger`s    Camp    
reallaşdı .  Onu    da   qeyd    edək  ki ,  sessiya    Milli    Mətbuat    
gününə   həsr   olunmuşdu .  Campın    tərkibi    jurnalistika     
sahəsində   çalışan ,  bloqçuluq    fəaliyyətiylə    məşğul    olan
və    xəbər     portalı    idarəçilərindən    ibarət    idi . Təlimə    
əvvəlcədən    respublika    üzrə    elan    olunmuş    seçim   
turlarından    uğurla    keçmış    bloqçular    cəmlənmişdi . 
    USAİD  (  ABŞ    Beynəlxalq    İnkişaf   Agentliyi  )  tərəfindən    
mailiyyələşdirilən    "  Blogger`s    Camp "   ın    proqramı     da
çox    zəngin    oldu .  Sessiyada     təlimçi    Əli     Novruzovun , 
İlqar    Mirzənin     " Uğurlu    Blog " ,  Vüsalə     Əlibəyli ,
Vüqar    Məmmədovun    təqdimatında    " Multimedia    təlimi " ,
" Media   hüququ "   Ələsgər    Məmmədlinin     məruzəsində
dinlənildi .  " Bloqların    məşhurlaşdırılması "     və    " Yeni
Mediada    peşə    etikası    məsələləri "    də    təlim    zamanı
müzakirə    olundu .  Məşhur    bloqer   Adnan   Hacızadə    ilə
görüş    " Blogger`s     Camp " ı    daha    unudulmaz   etdi .
   ( P . S .  Qeyd     edək   ki ,  Şirvan   şəhərini    sessiyada
yaqutvafiqqizi.blogspot .com    bloq   saytıyla    Yaqut    Hüseynova
və   Şirvan   İcma    Məlumat   Mərkəzinin   rəhbəri    Alma
Cəfərova    təmsil   edirdi . ) 


                                                     YAQUT          HÜSEYNOVA  

......... 6 ay 20 gün..........

 Cəmi   6  ay   20   gün    çəkdi    bu   evliliyin   ömrü .  Tanrı     sevgisi ,  

Vətən    məhəbbəti     " İLHAM    və    FƏRİZƏ "   adlı    ülvi    eşq  

dastanının    nurlu    sətirlərinə     dönərək ,  əbədiyyət    üfiqlərində

doğan    Günəş    kimi    sönməz    şəfəqlərini   hər   bir   ürəyə  yaydı .

Sonsuzluğa    vardı    bu   iki   gəncin   sevgi     dünyası .  Ülvi   məhəbbət ,

dərin    hörmət    və    sədaqətin    işığında    əl - ələ    addımladılar    sevda

yollarında .  Qara    torpağa    da    birgə     baş   qoydular .

     " ŞƏHİDLƏR     XİYABANI " ...    Neçə - neçə    Vətən    övladının
uyuduğu    müqəddəs   ziyarətgah .  Daş    məzarlardan    boylanan  
baxışlarda    nə   qədər    yarın    qalmış    talelər    dillənir .  Bütöv
AZƏRBAYCAN    naminə    şəhid    olmuş    igidlərin    qara   torpağa
tapşırıldığı    bu   xiyabanda    ilk    məzar   Fərizə   və    İlhamındı .
Neçə - neçə    qönçə   arzularla   bəzəmişdilər    qurduqları    ailəni . 
Şirin    xəyalların    gerçəyə   dönəcəyi    hələ   nə    qədər   gözəl
günlər   qarşıdaydı .  Amma    düşmən   gülləsi    bu    sevgi   nağılını
göz    yaşlarıyla    bəzədi .
       İlhamın    şəhid    olduğunu   eşidən    Fərizə   elə    hey ,  " İlham ,
mən   sənsiz    yaşamayacam ! " ,  " Söz    verirəm ,  yanına   gələcəyəm ,
sənsiz     mənə   həyat    yoxdur ! "    deyirdi .  Öncə    Xırdalan   
qəbiristanlığında    torpağa    tapşırılan   İlhamın     nəşinin    iki    gün
sonra  ( 22  yanvar  1990 -  cı  il )  " ŞƏHİDLƏR    XİYABANI "   na     
köçürülməsi   qərarlaşdırılır .  Həmin    gün    səhər     saat   5 - 6    
radələrində  Fərizə    əhdinə    sadiq    qalaraq    özünə   qəsd    edir .  Və     
çox   sevdiyi    İlhamına   əbədi   qovuşur .  And   yerimiz    olan     
" ŞƏHİDLƏR   XİYABANI " nda  ilk   məzarda  öz   ölümüylə  sevgisini    
ölümsüzləşdirən     FƏRİZƏ    uyuyur ...

       30  iyun - " Sevgililər  günü "   dür .  Sevənlərin     unudulmaz    və
əziz    günü .  Qoy ,  bütün    sevənlərin    dilində   " SEVİRƏM ! "  
kəlməsi     çiçəklənərək    gözlərində    bərq    vursun .  Sevgi   
yağmurları    aydınlatsın    könül    dünyamızı .
       Yazımı    şəhid   İlhamın    anası    Ofeliya    İbrahimovanın    bir    
müsahibədə   söylədiyi    fikirlərlə   bitirmək    istəyirəm .  Ofeliya    ana    
qəlbinin   ağrısını    dilə   gətirərək    qeyd    edir : - " Üzümü    bütün   
gənclərə  tutaraq    tövsiyə    edirəm   ki ,  onlar   təmiz    sevgi   üzərində    
ailə   qursunlar .  Və    İlham    kimi ,   Fərizə    kimi    öz    sevgilərinə
sadiq     olsunlar .  Gənclərə    İlham    və    Fərizə    taleyi     yox ,
 İLHAM    və    FƏRİZƏ    MƏHƏBBƏTİ    arzulayıram ! "



                                      YAQUT     HÜSEYNOVA
     
       

NƏFSƏ DƏYİŞDİN !

   Son    görüş    günündən    illər    ötübdü ,
   Sinəmdə     intizar ,  həsrət    bitibdi ,
   Sevincim     kədərdə ,  qəmdə    itibdi ,
   Sən     təmiz    sevgimi    nəfsə    dəyişdin !



                            Hicran    mənzilinə    yetişdi   qəlbim ,
                            Tükəndi     dözümüm ,  tükəndi     səbrim .
                            Xatirə     içində     qazıldı     qəbrim ,
                            SƏN     təmiz    sevgimi     nəfsə    dəyişdin !



                                                    YAQUT       HÜSEYNOVA 

DÜŞÜNCƏLƏR .

   Torpaqdan     yarandıq ...  Bir    gün    gələcək ,
   Yenidən     torpağa     dönəcəyik   biz !
   Boğsaq    da    dünyanı    qaranlıq   kimi ,
    Məşəllər    önündə    sönəcəyik   biz !


                 Yaxşılıq    eyləyib ,   qoy ,  daş    altına ,
                 Nə    vaxtsa     həmin     daş     tərpənəcəkdi .
                 Zəhmətlə    yaşa    sən ,  uyma    altuna ,
                 Əməklə     ucalan    enməyəcəkdi .


   Bir      sənət     seçəndə     dərindən    düşün ,
   Sənətdə     sənətkar    olmaq    gərəkdir !
   Beş    günlük      dünyada     yaşa     şərəflə ,
   Öləndə     qəlblərdə    qalmaq     gərəkdir ! 


                  Eşqini      dünyaya     etmə     etibar ,
                  Leylini     Məcnundan     ayırdı     dünya !
                  Bağ - bağça    söyüddən    görməyibdi     bar ,
                  Sazını    nalədən     düzəldib     dünya !


   Ölüm    ayağında ,  axır     nəfəsdə ,
   - " HƏYATDAN    DOYMUŞAM ! "  -  deyən ,  olmadı .  
   Dövləti     başından     aşsa    da     yenə ,
   KƏFƏNİ     XARADAN     geyən    olmadı !


                                                    YAQUT      HÜSEYNOVA
 

BİRİNCİ ZƏNG .

     Bax ,  səslənir    birinci     zəng ,
     Dəcəlliyin     sona    yetir .
     Məktəblisən ,   dünyan    qəşəng ,
     Həyat     səni     təbrik     edir .


                               Çiynindəki     çantan    ağır ,
                               Körpə    quzum ,  gücün    çatmır .
                               Üz - gözündən    sevinc    yağır ,
                               Elmə    gedən     yol    qurtarmır .


    Əlindəki     qızılgüllər ,
    Məktəbinə    salamındı .
    Şagird    ömrü - qızıl    günlər ,
    Vətən - ilkin     kəlamındı .


                                 İlk     müəllimən ,   səni    quzum ,
                                 Qarşılayır     gülə - gülə .
                                 Bu     gün    sənə    budur    arzum :
                                 - " Elm    bağında    dön   bülbülə ! " 



                                             YAQUT        HÜSEYNOVA  

UYUYUB ...

     Yazılan      taledən     qaçmaq     olmayır ,
     Uyuyub     işığı ,  nuru    gözümün !
     Kədər    də     çiçəkdir ,  ancaq    solmayır ,
     Uyuyub     işığı ,  nuru    gözümün !


                                  Sönübdü     gözlərim ,  yanan     qor    deyil ,
                                  Şərbətdi     giryanım ,  daha    şor   deyil ,  
                                  Gözüm     kor     olsa     da ,   qəlbim    kor    deyil ,
                                   Uyuyub      işığı ,  nuru    gözümün !


                                              YAQUT        HÜSEYNOVA